
Για τους Έλληνες το όντως ΟΝ [=αυτό που Είναι] εστί νοητός Νους νοητικού Νοός, ή απλά ένας Νους που νοεί τον εαυτό του – «νόηση νοήσεως νόηση» όπως λέγει ο Αριστοτέλης στα “Περί της Πρώτης Φιλοσοφίας” [Μετά τα Φυσικά] έργο του. Εν ολίγης το μόνο που «ΕΙΝΑΙ» [«αιώνιο υπερ-χρονικό υπάρχει»] είναι το τρισυπόστατο όντως ΟΝ, το τρισυπόστατο ΟΝ που είναι μονάχο του ! Ένα, μόνο του και μέσα του !! Ένα νοητό σύμπαν ή ιδεατό ζωντανό ΟΝ που εμπεριέχει...